چشم انتظار امانتی


هر امانتی ایی اگر امانتی باشد باید و باید روزی به دست صاحبش برسد و بس

فرقی نمیکند که چه باشد ،

 یک بوسه ی سپرده شده بر باد ، یا عطر گیسوی یار ....

یک اشک چکیده در آب و جویبار ، یا صورت تصویر شده در سایه سار .....

یک نجوای عاشقانه ی سپرده شده بر ماه یا گریه های بی امان گاه و بی گاه ....

شاید یک دل است که سپرده شده به شما .....

نشکنیدش ، فسرده اش نکنید ، نفشاریدش . اگر توان نگه داری ندارید آن را به صاحبش بسپارید و بس .

چه بگویم ...

حتما که نباید عیار امانتی را با سیم و زر سنجید

گاهی معیار سنجش آن دل است و بی دل چه ها بشود ..


ما را چه شده ؟! ....

امانتی هایتان را به امان خدا رها نکنید

تو را به خدا آنها را به دست صاحبانش بسپارید که سخت چشم انتظارند ....

/ 0 نظر / 13 بازدید